Κριτική του κ. Δημήτρη Μουζάκη για τη συλλογή Φωτογραφίες, στην ιστοσελίδα Ποιείν, δημοσίευση 27.12.2015.

Η συλλογή της κ. Σακελλαρίου, μολονότι η πρώτη της, είναι ώριμη. Η σκέψη της ποιήτριας είναι οξύτατη, η έκφρασή της αιχμηρή, η οπτική της στα φαινόμενα ιδιαίτερη. Απήλαυσα, επίσης, την ατμόσφαιρα την οποία η ποιήτρια καλλιεργεί, χαρακτηριστικό της οποίας είναι ένα αδιόρατο αίσθημα στην αναστόμωση της τραγικότητας, της ειρωνείας και της ματαιότητας. Της χρεώνω, ωστόσο, την πλημμελή της προσπάθεια στο να απογειώσει τα ποιήματά της επί της εξόδου τους αλλά και το γεγονός ότι ο λόγος της κατά περιπτώσεις πυκνώνει περισσότερο απ’ όσο η διάχυσις του ποιητικού αρώματος επιτρέπει ή καθίσταται υπέρ του δέοντος κρυπτικός. Εν όλω, πρόκειται για ένα καλό βιβλίο. Δείγμα γραφής:

ΧΑΡΟΥΛΑ-ΠΕΔΙΟΝ ΑΡΕΩΣ

Μέσα στο σπίτι της
βλέπει ένα καινούργιο σπίτι,
μ’ ένα παράθυρο και δύο πόρτες,
ανθρώπους να μπαινοβγαίνουνε,
την παρακολουθούν
Πότε πότε, λέει, της μιλούν
Πότε πότε, λέει, της κρατάνε μούτρα
Κι αμίλητοι πάνε κι έρχονται μπροστά της
μέρα νύχτα
Σπάνε τα τριαντάφυλλα του κήπου,
κόβουν τα πλέγματα του φράχτη,
προσπαθούν να γκρεμίσουν τη σκεπή,
της κλέβουν το νερό, της κλέβουν το ρεύμα,
της κλέβουν μικροπράγματα απ’ τα συρτάρια
το φαγητό απ’ το κατσαρολάκι ‒ μόλις κοιμηθεί
Κι έχει γι’ αυτό να κλείσει μάτι ένα μήνα,
για να σώσει κάτι η Χαρούλα
Πήρε άδεια απ’ το σχολείο ‒ να ξεκουραστεί
Αλλά δεν γύρισε στη δουλειά
Δεν μπορεί ν’ αφήνει πια μόνα δυο σπίτια

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΟΥΖΑΚΗΣ